فناوری زیربنایی که بازیهای HTML5 را ممکن میسازد ترکیبی از HTML و جاوااسکریپت است. زبان نشانهگذاری فرامتن (HTML) در آن زمان بخشی از بزرگراه اولیه اینترنت بود، همانطور که آن را مینامیدند، و همچنان امروزه برای ارائه هر وبسایتی استفاده میشود. کد جاوااسکریپت در سال ۱۹۹۵ به مرورگرهای نسخه دوم مانند نتاسکیپ ۲.۰ اضافه شد و طی سالیان متمادی تکامل یافته تا خواندن و نوشتن آن دلپذیرتر شود. در روزهای اولیه، به آن DHTML یا HTML پویا گفته میشد زیرا امکان محتوای تعاملی را بدون نیاز به رفرش صفحه فراهم میکرد. با این حال، یادگیری و استفاده از آن در دوران اولیه وب دشوار بود. با گذشت زمان، جاوااسکریپت با کمک توسعهدهندگان گوگل کروم به یکی از سریعترین زبانهای اسکریپتنویسی تبدیل شد. همچنین ماژولها، کتابخانهها و اسکریپتهای رایگان بیشتری نسبت به هر زبان برنامهنویسی دیگری دارد.
بازیهای اولیه DHTML بسیار ساده بودند. برخی از نمونههای بازیهای آن زمان عبارت بودند از دوز و مار. از آنجایی که بازیهای ساخته شده با این فناوری از استاندارد باز HTML5 استفاده میکنند، این بازیهای نسبتاً قدیمی امروزه نیز در یک مرورگر وب مدرن قابل بازی هستند. این فناوریها به خط مقدم بازیهای مرورگر منتقل شدهاند زیرا نیازی به پلاگین ندارند و بازی کردن با آنها نسبت به فناوریهای قدیمیتر ایمنتر است. بازیهای HTML5 از دستگاههای موبایل نیز پشتیبانی میکنند و قابلیت آنها برای پشتیبانی از بازیهای پیچیده دو بعدی و بازیهای سهبعدی مستقیماً در یک مرورگر بهبود یافته است.
