زامبی یک جسد متحرک شده است و احتمالاً شما از قبل این را میدانستید. این کلمه از فولکلور هائیتی سرچشمه میگیرد. داستانهای اصلی زامبی اغلب از جادو یا آنچه معمولاً به عنوان وودو شناخته میشود، برای توضیح توانایی مردگان برای راه رفتن استفاده میکردند. در این داستانها، ممکن است مردگان سالها قبل از تبدیل شدن به زامبی از دنیا رفته باشند. گفته میشود که یک بوکور از جادوی سیاه و احضار ارواح برای فراخواندن مردگان استفاده میکند. در این داستانها، زامبیها هیچ ارادهای از خود ندارند و تحت کنترل بوکور هستند.
اولین کاربرد کلمه انگلیسی زامبی در اوایل دهه 1800 ثبت شد. داستانهای اولیه زامبی در کتابها معرفی شدند. یک رمان تأثیرگذار، فرانکنشتاین، از فناوری برای جان بخشیدن به مردگان استفاده کرد. با برخی تأثیرات گرفته شده از رمانتیسم گوتیک، زامبی به تکامل خود ادامه داد. در داستانهایی که توسط اچ. پی. لاوکرافت نوشته شدهاند، ایدههای بیشتری از موجودات مرده متحرک مورد بررسی قرار میگیرند. یک نمونه "هوای سرد" بود که در آن یک پزشک از تبرید برای جلوگیری از تجزیه بدنش استفاده میکرد.
از اواسط و اواخر قرن بیستم، زامبیهای فیلمها به آنچه امروزه به عنوان یک زامبی مدرن میشناسیم تبدیل شدند. مردگان متحرک معمولاً توسط یک پاتوژن، حادثه علمی، یا تحت کنترل یک ویروس کشنده آلوده میشدند. این زامبیهای متمایز میل به گوشت یا مغز انسان دارند. گاز گرفتن آنها افراد بیشتری را آلوده کرده و به زامبی تبدیل میکرد. اگرچه این زامبیها به عنوان افراد کند و بیفکر بودند، اما گاهی اوقات میتوانستند گروههای بزرگی تشکیل دهند. فیلمها به محبوبیت تکامل زامبی سریع، که تا زمانی که تحریک نمیشد، کند بود، کمک کردند.
در دهه 1990، کنسولهای ژاپنی راه را برای زامبیها در بازیهای ویدیویی هموار کردند. از جمله مهمترین آنها Resident Evil و The House of the Dead بودند. یکی از اولین بازیهای آنلاین زامبی، بازیای به نام De-animator بود که در آن زامبیها از کنار نزدیک میشدند. بازیکن یک تپانچه را کنترل میکرد و باید قبل از نزدیک شدن زامبیها، آنها را شلیک میکرد. از آن زمان به بعد، بازیهای زامبی مبتنی بر مرورگر راه طولانی را طی کردهاند.
