The Divine Comedy

دانته، شاعر ایتالیاییِ کمدی الهی، این شعر بلند را سرود. این اثر که بین سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۲۱ میلادی نگاشته شد، به سیر و سلوک در دوزخ و برزخ می‌پردازد و در آن با انواع افراد مشهور در قالب گفتگو مواجه می‌شویم. این شعر ضمن بازتاب دستاوردهای فرهنگی و برخی مشکلات اساسی دوران قرون وسطی، با ماهیت «دانشنامه‌ای» خود، جرقه‌های کمرنگ اندیشه اومانیسم رنسانس را در انتهای تونل نیز نشان می‌دهد. در این شعر حماسی بیش از چهارده هزار بیتی، دانته قاطعانه با تاریک‌اندیشی قرون وسطایی مخالفت می‌کند، پیگیری سرسختانه حقیقت را ابراز می‌دارد و بر شعر متأخر اروپا تأثیر عمیقی گذاشته است.