شبیهسازی «بازی زندگی» تاریخچهی طولانی دارد. قبل از کامپیوترها، این شبیهسازی را میشد روی کاغذ شطرنجی انجام داد. بازی ساده است، خب، تقریباً. فقط چهار قانون دارد. هر سلول زندهای که کمتر از دو همسایهی زنده داشته باشد، میمیرد؛ گویی به دلیل کمبود جمعیت. هر سلول زندهای که دو یا سه همسایهی زنده داشته باشد، به نسل بعدی زنده میماند. هر سلول زندهای که بیش از سه همسایهی زنده داشته باشد، میمیرد؛ گویی در اثر ازدیاد جمعیت. هر سلول مردهای که دقیقاً سه همسایهی زنده داشته باشد، به سلول زنده تبدیل میشود؛ گویی با تولید مثل. «بازی زندگی» تورینگ کامل است، یعنی میتوان کامپیوترها و منطق پیشرفته را شبیهسازی کرد.